Ποίημα Η σχεδία των ονείρων μου ναυάγησε μετέωρη μπροστά στο αόρατο, το ανυπεράσπιστο κορμί μου βουλιάζει. Αδυνατώ να σηκώσω το βλέμμα, ακάλεστη πηγαίνω στο βυθό. Μια κουρτίνα διάφανη στα μάτια μου η θάλασσα πίσω της διακρίνω τη μορφή σου, ξεχασμένος στην όχθη, περιμένεις το δώρο σου. Ατάραχο, μοναχικό το νερό Φορτωμένο ένα καράβι φόβους στις … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ποίηση – Η σωτηρία μου –.